اردفنافی
/vâže/
لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اردفنافی . [ اَ رِ ف َ ] (اِ) بلغت یونانی نباتی است صحرائی، جهت گزندگی جانوران خصوصاً زنبورطلی کنند نافع باشد و آنرا بعربی قثاءالحمار خوانند. (برهان قاطع) (آنندراج ). قثاءالحمار. قثاء بری . خیارزه سپند. علقم . سیماهنگ . بیوه و عصاره ٔ آنرا ((اُومادا)) گویند. و رجوع به اردقباقی و ارذفناقی شود.