ارخس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ارخس . [ اُ خ ِ ] (یونانی، اِ) بیونانی خصی الکلب است . (تحفه ٔ حکیم مؤمن ). ارخص . ارخیس .
ارخس . [ اُ رُ ] (اِخ ) اسم قریه ای است از ناحیه ٔ شاوذار از نواحی سمرقند، مجاور جبال، بین آن و سمرقند چهار فرسنگ مسافت است . (معجم البلدان ). رُخس .