ارتداد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ارتداد. [ اِ ت ِ ] (ع مص ) رد شدن . (غیاث اللغات ). ◄ برگشتن از دین و جز آن . (منتهی الارب ). از مسلمانی برگشتن و جز آن . (تاج المصادر بیهقی ) (زوزنی ). مرتدی . قهقری . برگشتن از دینی یا دین آوری . رِدّه . از اسلام برگشتن . (غیاث ). از مذهب اسلام خارج شدن . رجوع به بازگشت و کفر شود.