واژه جو

ارتجک

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ارتجک . [ اِ ت َ ج َ / ج ِ ] (اِ) برق . (برهان ) (غیاث اللغات ) (شعوری ) (رشیدی ) : شه نشسته به پشت پیل چو ابر انگژ زر چو ارتجک در دست . فریدالدین احول . رجوع به ابرنجک شود.

معنی ارتجک | واژه جو