اربال

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

اربال . [ اِ ] (ع مص ) رویانیدن زمین گیاه «رَبل » را و بسیار شدن درخت «رَبل » در آن . (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). و رجوع به ربل شود.