ارامل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ارامل . [ اَ م ِ ] (ع ص، اِ) ج ِ اَرمَل و اَرمَلة. مردان بی زن . زنان بی شوهر. ◄ مستمندان . فقیران .مساکین . درویشان . مردان و زنانی که قدرت بهیچ چیز نداشته باشند. (غیاث ): فضله ٔ مکارم ایشان [ توانگران ] به اَرامِل و پیران و اقارب و جیران رسیده . (گلستان ). ◄ ج ِ اُرمولة. رجوع به ارمولة شود.