ارافة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ارافة. [ اِ ف َ ] (ع مص ) با فراخی و ارزانی شدن (چنانکه زمین ). (منتهی الارب ). فراخ نعمت شدن زمین . (مؤید الفضلاء). ◄ بزمین علفناک رسیدن . (منتهی الارب ). بزمین فراخ نعمت درشدن . (مؤید الفضلاء).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ارافة. [ اِ ف َ ] (ع مص ) با فراخی و ارزانی شدن (چنانکه زمین ). (منتهی الارب ). فراخ نعمت شدن زمین . (مؤید الفضلاء). ◄ بزمین علفناک رسیدن . (منتهی الارب ). بزمین فراخ نعمت درشدن . (مؤید الفضلاء).