اراحه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اِ حَ یا حِ) [ ع. اراحة ]<BR>۱- (مص ل.) آسودن، برآسودن.<BR>۲- (مص م.) راحت رسانیدن، آسایش دادن.<BR>۳- حق به حق دار دادن، رو کردن حق کسی را.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اِ حَ یا حِ) [ ع. اراحة ]<BR>۱- (مص ل.) آسودن، برآسودن.<BR>۲- (مص م.) راحت رسانیدن، آسایش دادن.<BR>۳- حق به حق دار دادن، رو کردن حق کسی را.<br>