اراث
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اراث . [ اِ ] (ع اِ) آتش . ◄ آنچه بدان آتش گیرند مانند سوخته و جز آن . (منتهی الارب ).
اراث . [ اِ ] (اِخ ) ناحیه ای در ولایت تکزاس (امریکای شمالی )، مساحت آن ١٠٠٠میل مربع و سکنه ٔ آن ٢٢٠٠٠ و کرسی آن دوبلین است .