فرهنگ‌ها حساب

معنی ادبار | واژه جو

ادبار

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا

( اِ) [ ع. ]<BR>۱- (مص ل.) پشت کردن، پشت به دشمن کردن و گریختن.<BR>۲- (اِمص.) نگون بختی، بدبختی.<BR>۳- (ص.) نگون بخت، سیه روز.<br>

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

بدبختی، سیه‌روزی، شوربختی، فلاکت، مفلوکی، نکبت، نگون‌بختی، واپسی،بداقبال، بی‌اقبال، سیه‌روز، مدبر، نگون‌بخت

واژه قبلی: ادباء واژه بعدی: ادبی