ادب طراز

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ادب طراز. [ اَ دَ طِ / طَ ] (نف مرکب ) استاد. معلم : یکچند ادب طراز دیرین انگیخت حدیث تلخ و شیرین . فیضی .