واژه جو

ادب آوازه

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ادب آوازه . [ اَ دَ زَ / زِ ] (ص مرکب ) بلندآوازه . (مؤید الفضلاء) (برهان ) (آنندراج ) : نام نظامی بسخن تازه کن گوش فلک را ادب آوازه کن . نظامی . و این معنی از بیت نظامی حاصل نمیشود و بر اساسی نیست .

معنی ادب آوازه | واژه جو