احرض

احرض . [ اَ رَ ] (ع ص ) تنگ چشم . ◄ آنکه کرانه ٔ پلکهای چشم وی ریخته باشد. (منتهی الارب ). ◄ (ن تف ) نعت تفضیلی از حرض .

احرض . [ اَ رُ ] (اِخ ) کوهی است ببلاد هذیل و از این رو آن را احرُض خوانند که هرکه از آب آنجا خورد معده ٔ وی فاسد گردد.