واژه جو

احراس

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

احراس . [ اِ ] (ع مص ) احراس بمکانی ؛ مقیم بودن بجائی . روزگاری در آن مقیم شدن . روزگاری بجائی مقام کردن . (تاج المصادر).

احراس . [ اَ ] (ع ص، اِ) ج ِ حارس .

معنی احراس | واژه جو