احتراب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
احتراب . [ اِ ت ِ ] (ع مص ) تحارُب . (زوزنی ). با یکدیگر جنگ کردن . محاربه . حراب . با یکدیگر حرب کردن . (تاج المصادر) (زوزنی ). با هم کارزار کردن . ◄ ربودن مال یکدیگر را.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
احتراب . [ اِ ت ِ ] (ع مص ) تحارُب . (زوزنی ). با یکدیگر جنگ کردن . محاربه . حراب . با یکدیگر حرب کردن . (تاج المصادر) (زوزنی ). با هم کارزار کردن . ◄ ربودن مال یکدیگر را.