اتکاء
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اِ تِّ) [ ع. ]<BR>۱- (مص ل.) تکیه کردن بر، پشت دادن بر.<BR>۲- اعتماد کردن بر. ؛ نقطة ~نقطهای که در آن اهرم را تکیه دهند، تکیه گاه.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اِ تِّ) [ ع. ]<BR>۱- (مص ل.) تکیه کردن بر، پشت دادن بر.<BR>۲- اعتماد کردن بر. ؛ نقطة ~نقطهای که در آن اهرم را تکیه دهند، تکیه گاه.<br>