ابوی

(اَ بَ) [ ع. ] (ص نسب.)<BR>۱- پدری.<BR>۲- (عا.) پدر.<br>

(اَ بَ) [ ع. ] (ص نسب.) ۱- پدری. ۲- (عا.) پدر.

ابوی . [ اَ ب َ ] (اِخ ) نام موضعی است . (منتهی الارب ).

ابوی . [ اَ ب َ] (ع ص نسبی ) منسوب به اب . پدری . ◄ (از ع، اِ) عامیان فارسی زبان این صورت را بغلط بمعنی پدراستعمال کنند و ابوی من، ابوی او، ابوی تو گویند.

ابوی . [ اَ ب َ وا ] (اِخ ) نام موضعی است . (منتهی الارب ).

اب، بابا، پدر، والد (متضاد: والده)

پدر