واژه جو

ابولید

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ابولید.[ اُ ] (اِخ ) فیلسوفی یونانی از ماغارویان و از مردم ملیطه شاگرد و خلیفه ٔاقلیدس بمائه ٔ چهارم قبل از میلاد و چنانکه دیوجانس لائرتی و فلوطرخس روایت کرده اند او فن جدل به ذیمسطینس آموخت . و مسئله ٔ حبّه و خرمن بدو منسوب است .

معنی ابولید | واژه جو