واژه جو

ابولقیظ

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ابولقیظ. [ اَ ل َ ] (اِخ ) مولی رسول اﷲ صلوات اﷲ علیه . صحابی است . از مردم نوبه یا حبشه . وی بزمان خلافت عمربن الخطاب درگذشت .

معنی ابولقیظ | واژه جو