ابوسعید ابوالخیر | رباعیات | رباعی شماره ۴۸۷

جانا من و تو نمونه پرگاریم سر گر چه دو کرده‌ایم یک تن داریم بر نقطه روانیم کنون چون پرگار در آخر کار سر بهم باز آریم