ابوسعید ابوالخیر | رباعیات | رباعی شماره ۳۸۸

گر فضل کنی ندارم از عالم باک ور عدل کنی شوم به یک باره هلاک روزی صدبار گویم‌ای صانع پاک مشتی خاکم چه آید از مشتی خاک