واژه جو

ابوسعید ابوالخیر | رباعیات | رباعی شماره ۳۷۹

/vâže/

گنجور؛ اشعار فارسی

پیوسته مرا ز خالق جسم و عرض حقا که همین بود و همینست غرض کان جسم لطیف را به خلوتگه ناز فارغ بینم همیشه ز آسیب مرض

معنی ابوسعید ابوالخیر | رباعیات | رباعی شماره ۳۷۹ | واژه جو