واژه جو

ابوسعید ابوالخیر | رباعیات | رباعی شماره ۳۷۶

/vâže/

گنجور؛ اشعار فارسی

در خانه خود نشسته بودم دلریش وز بار گنه فگنده بودم سر پیش بانگی آمد که غم مخورای درویش تو در خور خود کنی و ما در خور خویش

معنی ابوسعید ابوالخیر | رباعیات | رباعی شماره ۳۷۶ | واژه جو