واژه جو

ابوسعید ابوالخیر | رباعیات | رباعی شماره ۳۶۱

/vâže/

گنجور؛ اشعار فارسی

شاها ز دعای مرد آگاه بترس وز سوز دل و آه سحرگاه بترس بر لشکر و بر سپاه خود غره مشو از آمدن سیل به ناگاه بترس

معنی ابوسعید ابوالخیر | رباعیات | رباعی شماره ۳۶۱ | واژه جو