ابوالنار
/vâže/
لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوالنار. [ اَ بُن ْ نا ] (ع اِ مرکب ) سنگ زبرین از دو سنگ آتش زنه و زیرین را ام النار گویند. ذوالرمه راست : و سقط کعین الدیک بارعت صاحبی اباها و میانا لموضعها وکرا مشهرة لایمکن الفحل امها اذا هی لم تمسک باطرافها قسرا. و دیگری گوید: و منتوجة من غیر حمل لو اننا ترکنا اباها لم ترد امها بعلا. رجوع به زند و پازند شود.