ابوالمکارم

ابوالمکارم . [ اَ بُل ْ م َ رِ ] (اِخ ) ابراهیم بن علی طبری رویانی .

ابوالمکارم . [ اَ بُل ْ م َ رِ ] (اِخ ) ابن حبیب . نام او محمدبن مصطفی است . از مردم ارز روم و از علماء مائه ٔ دوازدهم هجری . در زمان مشیخت فیض اﷲ افندی او به اسلامبول شد و مدتی قضای اسلامبول میراند و آنگاه که شیخ الاسلام بقتل رسید او مأمور اقامت بروسه گردید و سی سال بدانجا بماند و در سال ١١٤٦ هَ . ق . در همانجا وفات کرد. او راست : کتاب السیاسة والأحکام .

ابوالمکارم . [ اَ بُل ْ م َ رِ ] (اِخ ) ابن زهره حمزه بن علی بن ابی المحاسن زهرةبن حسن بن زهره حلبی . فقیه شیعی . صاحب کتاب غنیة النزوع الی علمی الأصول و الفروع و قبس الانوار فی نصرةالعترة الأطهار و رسائل و کتب دیگر. مولد او به سال ٥١٠ هَ . ق . و وفات در ٥٨٥ هَ . ق . بود.