ابوالمطرف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوالمطرف . [ اَ بُل ْ م ُ طَرْ رَ ] (اِخ ) ابن دباغ اندلسی سرقسطی . ادیب . او در خدمت معتمدبن عباد و متوکل علی اﷲ از ملوک اندلس بود. و او را رسایل بلیغه است .
ابوالمطرف . [ اَ بُل ْ م ُ طَرْ رَ ] (اِخ ) ابن وافد. رجوع به قاموس الاعلام ج ١ص ٧٦١ و رجوع به سلیمان بن صرد و رجوع به عبدالرحمن بن محمد مکنی به ابوالمطرف و معروف به ابن وافد شود.