ابوالمضرحی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوالمضرحی . [ اَبُل ْ م َ رَ ] (ع اِ مرکب ) صقر. شاهین . (المرصّع).
ابوالمضرحی . [ اَبُل ْ م َ رَ ] (اِخ ) شاعری مقل است . (ابن الندیم ).
ابوالمضرحی . [ اَ بُل ْ م َ رَ ] (اِخ )یکی از فصحای عرب و کتاب النوادر از اوست و ابن الندیم آن را بخط ابن ابی سعد دیده است . (ابن الندیم ).