ابوالمسافر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوالمسافر. [ اَ بُل ْ م ُ ف ِ ] (ع اِ مرکب ) پنیر. (مهذب الاسماء) (السامی فی الاسامی ). جبن .
ابوالمسافر. [ اَ بُل ْ م ُ ف ِ] (اِخ ) فتح بن محمد. چهارمین از بنی الساج به آذربایجان و ارمینیه و ری (از ٣١٥ تا حدود ٣١٨ هَ . ق .).
ابوالمسافر. [ اَ بُل ْ م ُ ف ِ ] (اِخ ) نهاوندی . محدث است و ابواسحاق از وی روایت کند.