ابوالمثوی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوالمثوی . [ اَ بُل ْ م َ وا ] (ع ص مرکب، اِ مرکب ) مرد خداوند خانه . (المزهر) (دهار). مرد میزبان . (مهذب الاسماء). ابوالمنزل . صاحبخانه . خانه خدا. مهماندار. ◄ مهمان . (منتهی الارب ). ◄ مرد بسیارضیافت . مهماندوست . (المرصّع). و چون خداوند خانه زن بود او را ام ّالمثوی خوانند.