ابوالقعقاع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوالقعقاع . [ اَ بُل ْ ق َ ] (ع اِ مرکب ) کلاغ . (مهذب الاسماء). زاغ . (دهار). غراب .
ابوالقعقاع . [ اَ بُل ْ ق َ ] (اِخ ) الحرامی . سلمةبن تمام از او روایت کرده است .
ابوالقعقاع . [ اَ بُل ْ ق َ ] (اِخ ) عبدالرحمن خالد الجرمی . او از ابن مسعود و از او بشیربن ابراهیم روایت کند.