ابوالقاسم
/vâže/
لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوالقاسم . [ اَ بُل ْ س ِ ] (اِخ ) محمودبن عزیزعارضی خوارزمی، شمس المشرق . رجوع به محمود... شود.
ابوالقاسم . [ اَ بُل ْ س ِ ] (اِخ ) محمودبن سبکتکین غزنوی : ابوالقاسم آن شاه پیروزبخت نهاد از بر تاج خورشید تخت . فردوسی . شاه ابوالقاسم بن ناصر دین آن نبرده ملک نبرده سوار. فرخی . رجوع به محمود... شود.
ابوالقاسم . [ اَ بُل ْ س ِ ] (اِخ ) محمودبن طغتکین ملقب به شهاب الدین . رجوع به محمود... شود.