ابوالغصن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوالغصن . [ اَ بُل ْ غ ُ ] (اِخ ) ثابت بن قیس مدنی . او از ابی سعید المقبری روایت کند.
ابوالغصن . [ اَ بُل ْ غ ُ ] (اِخ ) دجین بن ثابت بن دجین بصری . معروف به جحی . از روات حدیث است و در اینکه ابوالغصن جحی معروف، صاحب حکایات است یا نه اختلاف است .
ابوالغصن . [ اَ بُل ْ غ ُ ] (اِخ ) حسان بن زید. از روات است .