ابوالغرانیق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوالغرانیق . [ اَ بُل ْ غ َ ] (اِخ ) ابوعبداﷲ محمد ثانی، ابن ابی ابراهیم احمد از امرای بنی اغلب بشمال افریقیه . او پس از برادر خویش زیادةاﷲ در ٢٥٠ هَ. ق . امارت یافت و بزمان وی مسلمانان جزیره ٔ مالطه را تسخیر کردند و در سواحل طرابلس غرب قلاع جنگی بساختند و قسمتی از جزیره ٔ صقلیه را نیز از روم انتزاع کردند. وفات ابوالغرانیق به سال ٢٦١ هَ . ق . بود.