ابوالعوام
/vâže/
لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوالعوام . [ اَ بُل ْ ع َوْ وا ] (ع اِ مرکب ) سمک . (المزهر). ◄ ناطف . (مهذب الأسماء). شکرینه .
ابوالعوام . [ اَ بُل ْ ع َوْ وا ] (اِخ ) عمران بن داودالقطان . از روات حدیث است .
ابوالعوام . [ اَ بُل ْ ع َوْ وا ] (اِخ ) سادن بیت المقدس . صاحب عمر و معاذ. او از کعب و از او جبرالضبعی و روح بن عائذ روایت کرده اند.