ابن حسام خوسفی | رباعیات | رباعی شماره ۹۹

ای ابر پر آب بر هوا می‌پویی گریان گریان رخ ز حیا می‌شویی فریاد کنان چو رعد و برداشته آب از بهر حسین، کربلا می‌جویی