ابن تافراگین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابن تافراگین . [ اِ ن ُ ؟ ] (اِخ ) وزیر ابراهیم بن احمد، چهاردهمین سلطان بنی حفص در تونس . آنگاه که ابراهیم بسلطنت رسید هنوز صغیر بود از اینرو اختیار مملکت به دست ابن تافراگین افتاد و در زمان او دولت بنی حفص بنهایت ضعیف گشت و ابن تافراگین پس از شانزده سال وزارت در سال ٧٦٦ هَ .ق . درگذشت .