واژه جو

ابغض

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ابغض . [ اَ غ َ ] (ع ن تف ) دشمن تر. مکروه تر : تا توانی پا منه اندر فراق ابغض الاشیاء عندی الطلاق . مولوی .

معنی ابغض | واژه جو