ابزار

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا

( اَ ) [ په. ] (اِ.) ۱- افزار، آلت، وسیله، مایه. ۲- آن چه از ادویه که برای خوشبو کردن در غذا ریزند مانند: فلفل، زردچوبه و دارچین. ۳- نوار باریک گچ بری در قسمت بالای دیوار و نزدیک سقف یا در هر جای سطح آن. ۴- نقش تزیینی برجسته یا فرورفته روی چوب.

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

آلت، اثاث، ادات، ادوات، اسباب، افزار، دستگاه، سامان، ماشین، مایه، وسایل، وسیله