اباره
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اِ یا اَ رِ) [ ع. ابارة ]<BR>۱- (مص م.) مایه خرمابن نر را به خرمابن ماده رساند ن.<BR>۲- هلاک کردن.<BR>۳- (اِمص.) اصلاح کشت و زرع.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اِ یا اَ رِ) [ ع. ابارة ]<BR>۱- (مص م.) مایه خرمابن نر را به خرمابن ماده رساند ن.<BR>۲- هلاک کردن.<BR>۳- (اِمص.) اصلاح کشت و زرع.<br>