واژه جو

ائمه

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا

(اَ ئِ مِّ) [ ع. ائمة ] (اِ.) جِ امام ؛ پیشوایان، سران. ؛~ اطهار امامان شیعه. ؛~ جماعت پیش نمازان. ؛~ُالاسماء هفت اسم اول خداوند که «اسماء الهی» نامیده می‌شوند و عبارتند از: حی، عالم، مرید، قادر، سمیع، بصیر و متکلم.<br>

معنی ائمه | واژه جو