أَجْنِحَه

أُولِى أَجْنِحَة مَّثْنى «أَجْنِحَه» از مادّه «جنوح» جمع «جناح» (بر وزن جمال) به معناى بال پرندگان است که همانند دست، براى انسان مى باشد. و از آنجا که بال وسیله نقل و انتقال پرندگان و حرکت و فعالیت آنها است، گاهى این کلمه در «فارسى» یا در «عربى» به عنوان کنایه از وسیله حرکت و اعمال قدرت و توانایى به کار مى رود; مثلاً گفته مى شود: فلان کس بال و پرش سوخته شد، کنایه از این که نیروى حرکت و توانایى از او سلب گردید، یا فلان کس را زیر بال و پر خود گرفت، یا انسان باید با دو بال علم و عمل پرواز کند، و امثال این تعبیرات، که همگى بیانگر معناى کنایى این کلمه است.(43)