واژه جو

آیین پرست

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

آیین پرست . [ پ َ رَ ] (نف مرکب ) مطیع. منقاد. تابع. پیرو : عروسانه بر کرسی زر نشست شهنشاه را گشت آیین پرست . نظامی .

معنی آیین پرست | واژه جو