آیات
/vâže/
لغتنامه دهخدا
[ ع. ] (اِ.) جِ آیه.<BR>۱- نشانهها، علامتها.<BR>۲- آیههای قرآن. ؛ ~متشابه آیاتی از قرآن که مقصود از آنها کاملاً روشن نیست و قابل تأویل است. ؛ ~محکمه آیاتی از قرآن که مقصود آنها روشن است و قابل تأویل نیست. ؛ نمازِ ~نمازی که هنگام خسوف و کسوف و دیگر بلایای طبیعی بر مسلمانان واجب است.<br>