واژه جو

آکنده گردن

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

آکنده گردن . [ک َ دَ / دِ گ َ دَ ] (ص مرکب ) ستبرگردن : همه چارپایان بکردار گور بر آکنده، آکنده گردن، بزور بگردن بکردار شیران نر بسان گوزنان بگوش و بسر. فردوسی .

معنی آکنده گردن | واژه جو