آویختن
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تَ) [ په. ]<BR>۱- (مص م.) آویزان کردن.<BR>۲- فرو گذاشتن، پایین انداختن.<BR>۳- حمایل کردن.<BR>۴- دار زدن.<BR>۵- (مص ل.) آویزان شدن.<BR>۶- جنگیدن.<BR>۷- چنگ زدن، تمسک جستن.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تَ) [ په. ]<BR>۱- (مص م.) آویزان کردن.<BR>۲- فرو گذاشتن، پایین انداختن.<BR>۳- حمایل کردن.<BR>۴- دار زدن.<BR>۵- (مص ل.) آویزان شدن.<BR>۶- جنگیدن.<BR>۷- چنگ زدن، تمسک جستن.<br>