آهن پایه
/vâže/
لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آهن پایه .[ هََ ی َ / ی ِ ] (اِ مرکب ) آلتی فلزین مرکّب از چهار دیواره که بر آتش نهند و سیخهای کباب بر آن گردانند بریان کردن را. ◄ بعض فرهنگها بدان معنی دهن دره و خمیازه داده اند. رجوع به آهبنیابه شود.
فرهنگ املایی واژه‌دان
واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی