آموزنده
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(زَ دِ) (ص فا.)<BR>۱- معلم.<BR>۲- کسی که از دیگری میآموزد.<br>
فرهنگ فارسی معین
(زَ دِ) (ص فا.) ۱- معلم. ۲- کسی که از دیگری میآموزد.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آموزنده . [ زَدَ / دِ ] (نف ) آنکه آموزد دیگری را. مُعلّم . پیر تعلیم . ◄ آنکه از دیگری آموزد. مُتعلّم .
مترادف و متضاد واژهدان
آموزشگر، اتابک، استاد، لله، مدرس، مربی، معلم، هیربد (متضاد: تلمیذ، دانشآموز، شاگرد، طلبه، محصل)