آل مظفر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آل مظفر. [ ل ِ م ُ ظَف ْ ف َ ] (اِخ ) سلسله ای از فرمانروایان که از٧١٣ تا ٧٩٥ هَ .ق . در فارس و کرمان و کردستان به استقلال فرمانروایی کرده اند. سرسلسله ٔ این دودمان امیرمبارزالدین محمدبن مظفر است (٧١٣-٧٦٠)، پس از او شاه شجاع الدین بن امیرمبارزالدین (٧٦٠-٧٨٦)، شاه محمودبن مبارزالدین (٧٦٠ -٧٧٧)، عمادالدین بن احمدبن مبارزالدین (٧٦٠- ٧٩٥)، شاه نصرةالدین یحیی بن امیرمبارزالدین (٧٨٩-٧٩٥)، سلطان زین العابدین بن شاه شجاع (٧٨٦-٧٩٠)، شاه منصوربن شاه مظفربن امیر مبارزالدین (٧٩٠-٧٩٥). این سلسله را امیرتیمور گورکان برانداخت و چنانکه صاحب کشف الظنون گوید معین الدین یزدی را تاریخی است به فارسی (٧٥٧) راجع باین سلسله به نام مواهب الهی .