آل مرداس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آل مرداس . [ ل ِ م َ ] (اِخ ) سلسله ای از امرای عرب بنی کلاب که در حلب حکومت کرده اند (٤١٤-٤٧٢ هَ .ق .) اسدالدوله ابوعلی صالح بن مرداس نخستین آنان در حدود سال ٤١٢ بحلب آمده و آن زمان حلب در اختیار خلفای فاطمی بود. پس از چندی اهل حلب بر حاکم خویش شوریده و آن را بتصرف اسدالدوله دادند ولی پیوسته خلفای فاطمی با او و خاندانش در نزاع و کشمکش بودند که گاهی غالب و گاهی مغلوب میشدند. نام امرای این سلسله این است : صالح بن مرداس، شهاب الدولةبن مرداس، معزالدولةبن مرداس، ابوذوابه عطیه، رشیدالدولةبن شهاب الدوله، جلال الدولةبن رشیدالدوله، سابق بن رشیدالدوله .